از دیدگاه اهل سنت و ...

پیامبر و رفتار بچه گانه نقل بخاری

بخاری [۸۲۴] و مسلم [۸۲۵] از عایشه نقل می کنند که گفت:وقتی رسول خداصلی الله علیه وآله بیمار بود، با دارودان، دوا به او دادیم به ما اشاره کرد که با دارودان به او دوا ندهیم. گفتیم: لابد چون مریض است، از دوا خوشش نمی آید. وقتی به هوش آمد گفت: مگر شما را نهی نکرده بودم از دادن دوا با دارودان؟ گفتیم: مریض از دوا خوشش نمی آید. گفت: حالا که چنین شده است، باید هر کس که در خانه وجود دارد، بدون استثنا، با دارودان دوایشان بدهند و من به آن ها نگاه کنم!! مگر عباس که شاهد ماجرا نبوده است [۸۲۶] .این چه پیامبری است که مانند یک کودک باید به زور دوای تلخی که دوست ندارد، از گوشه دهانش به داخل دهانش بریزند و با این که اشاره می کند که دارو به این نحو، به او ندهند، ولی به زور به او می دهند! و وقتی به هوش می آید به آنان می گوید: مگر شما را نهی نکرده بودم که با دارودان به من دوا ندهید؟ و آن ها پوزش می خواهند که خیال کردند علت نهی او، ناخوشایندی از دوا است. و او که عصبانی می شود دستور می دهد که همه آنان باید با چنین وضعی دارویشان بدهند و او نگاه به آن ها کند تا دلش آرام بگیرد!!! و فقط عباس را جدا می کند که در میان آنان نبوده است.به هر حال جناب عایشه، داستان را به پایان نرسانده است که آیا پیامبر این حکم را اجرا کرد یا نه؟ و از طریق چه کسی و چگونه این برنامه بین زنان و مردان حاضر در مجلس اجرا شد؟!!
برگرفته از کتاب محمد صلی الله علیه و آله راز آفرینش نوشته آقای سید جواد هاشمی نژاد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *