از دیدگاه قرآن

مبارزه پیامبر با کفار در قرآن

خلاصه درس:
۱ طرز جهاد با « کفار » روشن است و آن جهاد همه جانبه و مخصوصا جهاد مسلّحانه است ، ولی در طرز جهاد با « منافقان » بحث است ، زیرا مسلما پیامبر صلی الله علیه و آله با منافقان جهاد مسلّحانه نداشت.
۲ در پانزده مورد از آیات قرآن جمله « یَسْئَلُونَکَ » آمده که نشان می دهد مردم کرارا سؤالات مختلفی در مسائل گوناگون از پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله داشتند و جالب این که پیامبر نه تنها از این سؤالات ناراحت نمی شد ، بلکه با آغوش باز از آن ها استقبال می کرد و از طریق آیات قرآنی به آن ها پاسخ می داد .
۳ شک نیست که هر انسانی می تواند برای خود منافعی کسب کند و یا از خویشتن ضررهایی را دور سازد ، ولی با این حال ، در آیه موردبحث مطلقا این قدرت و توانایی بشر نفی شده است و این به خاطر آن است که انسان در کارهای خود ، قدرت و نیرویی از خویش ندارد بلکه همه قدرت ها از ناحیه خدا است .
۴ آن هایی که آیات نفی قدرت مستقل انسانها را دستاویز برای نفی هر گونه توسل جستن به پیامبران و امامان قرارداده اند و آن را یک نوع شرک پنداشته اند ، اشتباهشان از این جا سرچشمه گرفته که تصور کرده اند توسل به پیامبر و امام مفهومش آن است که او را در برابر خداوند مستقل بدانیم و مالک سود و زیان . اما اگر کسی با این عقیده که پیامبر و امام از خود چیزی ندارند و هر چه بخواهند از خدا می خواهند ، به آنان توسل جوید ، یا از آن ها شفاعتی بخواهد عین توحید و عین اخلاص است.
(۲۸۶) پیامبر شناسی
۵ مسلمانان هرگز نباید در انتظار موازنه ظاهری قوا با دشمن بنشینند بلکه گاهی با دو برابر جمعیت خود و گاهی حتّی با ده برابر باید به مقابله برخیزند و به عذر کمبود نفرات از برابر دشمن فرار نکنند و جالب این که در بیشتر میدان های جنگی اسلام تعادل قوا به سود دشمن به هم خورده بود و مسلمین غالبا در اقلیت بوده اند، نه تنها در جنگ هایی که در زمان پیامبر صلی الله علیه و آله اتفاق افتاد ، مانند بدر و احد و احزاب و یا جنگ هایی مثل مُوته که تعداد مسلمانان سه هزار نفر و حدّاقلّ عددی که از نفرات دشمن نوشته اند یکصد و پنجاه هزار نفر بود، بلکه در جنگ هایی که بعد از پیامبر صلی الله علیه و آله رخ داد این تفاوت به نحو حیرت انگیزی وجود داشت ، مثلاً «پیروزی اخیر حزب اللّه بر صهیونیستها در لبنان جدیدترین مصداق تحقق این وعده الهی است».
متن اصلی
مبارزه پیامبر با کفار و منافقین
یا اَیُّهَا النَّبِیُّ جاهِدِ الْکُفّارَ وَ الْمُنافِقینَ وَ اغْلُظْ عَلَیْهِمْ وَ مَأْویهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصیرُ
ای پیامبر! با کافران و منافقان جهادکن و بر آن ها سخت گیر، جایگاهشان جهنم است و چه بد سرنوشتی دارند .(۱)
البته طرز جهاد با « کفار » روشن است و آن جهاد همه جانبه و مخصوصا جهاد مسلّحانه است ، ولی در طرز جهاد با
۱- ۷۳ / توبه .
درس چهاردهم (۲۸۷)
« منافقان » بحث است ، زیرا مسلما پیامبر صلی الله علیه و آله با منافقان جهاد مسلّحانه نداشت، چه این که منافق کسی است که ظاهرا درصفوف مسلمین قرار دارد و به حکم ظاهر محکوم به تمام آثار اسلام است ، هرچند که در باطن کارشکنی می کند ، چه بسا افرادی که می دانیم که ایمان واقعی ندارند ، ولی به خاطر اظهار اسلام نمی توانیم رفتار یک نامسلمان با آن ها کنیم. لذا همان گونه که از روایات اسلامی و گفتار مفسران استفاده می شود ، باید گفت : منظور از جهاد با منافقان ، انواع و اَشکال دیگر مبارزه غیر از مبارزه مسلّحانه است ، مانند مذمت و توبیخ و رسوا ساختن آن ها و شاید جمله « وَ اغْلُظْ عَلَیْهِمْ » اشاره به همین معنی باشد.
برگرفته از کتاب پیامبر شناسی از دیدگاه قرآن کریم نوشته آقای محمد بیستونی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *