معجزات و کرامات

کرامات حضرت محمد (یاری شدن با سپاه غیبی و باد)

یاری شدن با سپاه غیبی و باد
کرامات دیگر پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله این بود که در مواردی، حضرت و مسلمانان با سپاهیان غیبی و باد یاری شده اند. چنان که ملاحظه شد، ذیل بیشتر آیات مربوط به فروفرستادن آرامش بر قلب پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله و مؤمنان، به این نکته اشاره دارد که خداوند برای یاری آنان، سپاهیانی از آسمان فروفرستاد که مردم آنها را نمی دیدند، از جمله می فرماید:
/پاورقی ۱ـ نیز رجوع کنید به توبه: ۴۰٫/
(ثُمَّ أَنَزلَ اللّهُ سَکِینَتَهُ عَلَی رَسُولِهِ وَ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ وَأَنزَلَ جُنُوداً لَّمْ تَرَوْهَا.) (توبه: ۲۶)
در بعضی از این آیات، علاوه بر (جنود)، (ریح) نیز ذکر شده است، یعنی خدا بادی را فرستاده که این باد موجب پیروزی مسلمانان و شکست کفّار شده است:
(یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اذْکُرُوا نِعْمَهَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ إِذْ جَاءتْکُمْ جُنُودٌ فَأَرْسَلْنَا عَلَیْهِمْ رِیحاً وَ جُنُوداً لَمْ تَرَوْهَا وَ کَانَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِیراً) (احزاب: ۹)، ای کسانی که ایمان آورده اید، نعمت خدا را بر خود به یاد آرید آنگاه که لشکرهایی به سوی شما (در) آمدند. پس بر سرشان بادی و لشکرهایی که آنها را نمی دیدید، فرستادیم و خدا به آنچه می کنید، همواره بیناست.
احتمالا این سپاهیان فرشتگان بوده اند، زیرا برخی آیات تصریح دارد که خداوند فرشتگان را برای یاری مسلمانان فروفرستاد، گرچه ذکری از دیدن یا ندیدن آنها نیست:
(وَ لَقَدْ نَصَرَکُمُ اللّهُ بِبَدْر وَأَنتُمْ أَذِلَّهٌ
/پاورقی ۲ـ درباره اینکه چرا خدا مؤمنان را در این آیه (ذلیل) مى خواند با اینکه فرموده است: (وَلِلَّهِ الْعِزَّهُ وَلِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنِینَ) (منافقون: ۸)، دو احتمال وجود دارد: یکى اینکه گرچه مؤمنان عزّت واقعى دارند، در این آیه مراد ذلّت به حسب ظاهر حال مؤمنان در مقابل کفّار است که تعدادشان نسبت به کفار بسیار کم بود و از نظر ساز و برگ جنگى نیز ضعیف بودند، زیرا شش زره و چند شمشیر بیشتر نداشتند، در حالى که کفّار کاملا مجهّز بودند. دیگر اینکه این آیه شریفه اشاره دارد به اینکه انسان و هر موجود دیگرى بدون عزّت الهى ـ فى حدّ نفسه ـ ذلیل است، مانند اینکه به پیامبر اکرم صلى الله علیه وآله مى فرماید: (وَ وَجَدَکَ ضالا فَهَدیَ) (ضحى: ۷)، یعنى: تو اى پیامبر! بدون هدایت الهى، گم راه بودى./
فَاتَّقُواْ اللّهَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ إِذْ تَقُولُ لِلْمُؤْمِنِینَ أَلَن یَکْفِیکُمْ أَن یُمِدَّکُمْ رَبُّکُم بِثَلاَثَهِ آلاَف مِنَ الْمَلآئِکَهِ مُنزَلِینَ) (آل عمران: ۱۲۳ـ۱۲۴)، و یقیناً خدا شما را در (جنگ) بدر، با آنکه ناتوان بودید، یاری کرد. پس از خدا پروا کنید. باشد که سپاس گزاری نمایید. آنگاه که به مؤمنان می گفتی: آیا شما را بس نیست که پروردگارتان شما را با سه هزار فرشته فرودآمده، یاری کند؟
مؤمنان در دل خود احساس ضعف می کردند که با این عدّه کم در مقابل این انبوه کفّار و این همه ساز و برگ جنگی، چگونه می توان مقاومت کرد؟ قرآن کریم با اشاره به دو عنصر اساسی صبر و تقوا، می فرماید:
(بَلَی إِن تَصْبِرُواْ وَتَتَّقُواْ وَیَأْتُوکُم مِن فَوْرِهِمْ هَـذَا یُمْدِدْکُمْ رَبُّکُم بِخَمْسَهِ آلاف مِنَ الْمَلآئِکَهِ مُسَوِّمِینَ) (آل عمران: ۱۲۵)، آری، اگر شکیبایی ورزید و پرهیزگاری نمایید و آنان (دشمن) با همین خشم و شتاب بر شما بتازند، پروردگارتان شما را با پنج هزار فرشته نشاندار یاری خواهد کرد.
در این آیه، وعده ای است که خدا فرشتگان را به کمک شما می فرستد. اما آیا خداوند فرشتگان را فرستاد یا نه، آیه دلالتی ندارد، و از آیه دیگر استفاده می شود که خداوند فرشتگان را به یاری مؤمنان فرستاد:
(إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَّکُمْ فَاسْتَجَابَ لَکُمْ أَنِّی مُمِدُّکُم بِأَلْف مِّنَ الْمَلآئِکَهِ مُرْدِفِینَ) (انفال: ۹)، (به یاد آورید) زمانی را که پروردگار خود را به فریاد می طلبیدید. پس دعای شما را اجابت کرد که من شما را با هزار فرشته پیاپی یاری خواهم کرد.
پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله و مؤمنان در جنگ بدر دست به دعا برداشتند و از خدا کمک خواستند. خدا دعای آنان را مستجاب کرد. استجابت دعا به این بود که خدا فرمود: (من هزار ملک به کمک شما نازل خواهم کرد.)
/پاورقی ۳ـ ابن عباس مى گوید: این شریفه پس از درخواست یارى مؤمنان از خداوند در جنگ بدر نازل شد. (فضل بن حسن طبرسى، پیشین، ج ۳ـ۴، ص ۸۰۷٫)/
این هزار فرشته مقدّمه بودند، زیرا قرآن آنها را با واژه (مردِفین) توصیف می نماید. (مردف) یعنی: کسی که در جلو برود و دیگری را به دنبال خود بیاورد.
/پاورقی ۴ـ (ردف) به معناى پیروى و دنباله روى کردن است. (رجوع کنید به احمدبن فارس، پیشین، ج ۲، ص ۵۰۳)/
نخست این هزار فرشته فرود آمدند که دو هزار فرشته دیگر را به دنبال خود می آوردند. پس همان سه هزار فرشته فرود آمدند که آیه ۱۲۴ سوره آل عمران بدان اشاره دارد. اما فرود آمدن پنج هزار فرشته، که در آیه ۱۲۵ بیان گردیده، منوط به پایداری و پرهیزگاری مؤمنان شده بود.
از قرآن کریم استفاده می شود که وظیفه فرشتگان در جنگ بدر، تنها تقویت روحیه مؤمنان و تأییدات معنوی آنان بود، زیرا می فرماید:
(إِذْ یُوحِی رَبُّکَ إِلَی الْمَلآئِکَهِ أَنِّی مَعَکُمْ فَثَبِّتُواْ الَّذِینَ آمَنُواْ) (انفال: ۱۲)، هنگامی که پروردگارت به فرشتگان وحی می کرد که من با شما هستم. پس کسانی را که ایمان آورده اند، پایدارشان بدارید.
در روایات نیز آمده است: فرشتگانی که برای یاری مؤمنان فرود آمدند، کسی را نکشتند. بیشتر کشتگان در جنگ بدر، به دست حضرت علی علیه السلامو بعضی دیگر از اصحاب کشته شدند.
/پاورقی ۵ـ در جنگ بدر، سپاه اسلام تنها ۷ نفر اسیر داد، ولى از سپاه مشرکان ۷۰ نفر اسیر و ۷۰ نفر کشته شدند که ۲۷ نفر از آنان را حضرت على علیه السلام کشت. (رجوع کنید به على بن ابراهیم قمى، پیشین، ص ۲۶۹٫)/

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *