از دیدگاه سخنوران و محققان

طبقات – فقیهان و محدثان بصره از اصحاب عمر بن خطاب – شویس بن جباش

او به کنیه خویش ابو الرقاد معروف است و چون از خاندان عدیّ بن عبد منات بن ادّ بن طابخه است به عدوی شهرت دارد. از عمر روایت کرده و به روزگار او به جهاد رفته است.
گوید مسلم بن ابراهیم، از اسحاق بن عثمان قرشی، از خود شویس عدوی ما را خبر داد که میگفته است نماز ظهر را همراه عمر میگزاردیم و سپس کنار بارهای خود میرفتیم و خواب نیمروزی میکردیم.
گوید یزید بن هارون، از گفته جعفر بن کیسان، از گفته شویس عدوی ما را خبر داد که میگفته است در جنگ دشت میشان شرکت کردم و به روزگار عمر مقرری دو درمی و مقرری دو هزار درمی دریافت داشتهام. کنیزکی را به اسیری گرفتم و روزگاری با او آمیزش داشتم تا آنکه فرمان عمر برای ما رسید که در آن نوشته بود دقت کنید هر اسیری که از مردم دشت میشان در دست شماست آزاد کنید. من هم مانند دیگران او را آزاد کردم و به خدا سوگند نمیدانم او را در چه حالی رها کردهام، آیا باردار بوده یا نبوده است، نمیدانم، بیم آن دارم که در دشت میشان مردان و زنانی از پشت من وجود داشته باشند.
ترجمه الطبقات الکبری ،ج۷،ص:۱۳۲
(۱) گوید یزید بن هارون، از عاصم احول، از ابو الرقاد شویس عدوی ما را خبر داد که میگفته است به روزگار عمر گاهی به ما یک یا دو درم داده میشد و میگرفتیم.
گوید عفان بن مسلم، از مهدی بن میمون ما را خبر داد که میگفته است از سعید جریری شنیدم که میگفت نماز عصر را در مسجد بنی عدی کنار شویس گزاردم و شویس از کسانی بود که به روزگار عمر بن خطاب مقرری دو درمی گرفته بود.
برگرفته از کتاب طبقات الکبری نوشته: ابن سعد، محمد بن سعد ترجمه: محمود مهدوی دامغانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *