اخلاق و فضائل, سیره عملی و رفتاری

طبقات – جامههای سیاه و عمامه رسول خدا (ص)

وکیع بن جراح و عفان بن مسلم از حماد بن سلمه، از ابو الزبیر نقل میکنند پیامبر (ص) وارد مکه شد در حالی که عمامهیی سیاه بر سر داشت.
وکیع از مساور وراق، از جعفر بن عمرو بن حریث، از پدرش نقل میکند
______________________________
[۱] پانزده نفر از بانوان که افتخار درک محضر پیامبر را داشته و از اصحاب هستند به اسماء موسومند، ظاهرا مقصود اسماء مشاطه و خدمتکار عایشه است، ر ک: ابن اثیر، اسد الغابه، ج ۵، ص ۳۹۴٫- م
[۲] مرط، روپوشی از پشم یا خز، ر ک: دزی، فرهنگ البسه مسلمانان، ترجمه دکتر حسینعلی هروی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، تهران، ۱۳۵۹، ص ۳۷۹٫- م.
ترجمه الطبقات الکبری ،ج۱،ص:۴۳۱
(۱) پیامبر (ص) برای مردم خطبه ایراد فرمود، در حالی که عمامه سیاه بر سر داشت.
وکیع از سفیان بن ابو الفضل، از حسن نقل میکند عمامه رسول خدا (ص) سیاه بود.
عتاب بن زیاد از عبد الله بن مبارک، از سفیان، از قول کسی که از حسن بصری شنیده بود نقل میکرد رایت رسول خدا (ص) سیاه و موسوم به عقاب و عمامه آن حضرت هم سیاه بود.
همین عتاب و عبد الله بن مبارک از ابن لهیعه، از بکر بن سواده، از یزید بن حبیب هم نقل میکنند پرچمها و رایات رسول خدا (ص) سیاه بود.
محمد بن معاویه نیشابوری و ابن لهیعه از بکر بن سواده، از صالح بن خیوان نقل میکنند که میگفته است پیامبر (ص) در سجده عمامه خود را از روی پیشانی خویش کنار میزد.
موسی بن داود از مندل، از ابن جریج، از عطاء نقل میکند رسول خدا (ص) در حالی که عمامه بر سر داشت وضو گرفت و آن گاه عمامه از سر برداشت و جلو سر را مسح کشید.
عتاب بن زیاد از عبد الله بن مبارک، از ابو شیبه واسطی، از طریف بن شهاب، از حسن بصری نقل میکند پیامبر (ص) عمامه میبست و دنباله عمامه را میان دوش خود میآویخت.
محمد بن سلیم عبدی از دراوردی، از عبید الله بن عمر، از نافع، از ابن عمر نقل میکند رسول خدا (ص) هر گاه عمامه میبست، دنباله آن را میان دوش خود میآویخت.
خالد بن خداش از عبد الله بن وهب، از ابو صخر، از ابن قسیط از عروه بن زبیر نقل میکند که میگفته است عمامهیی نشاندار به رسول خدا هدیه شد، نشان آن را کند و پوشید.
______________________________
[۱]. در آورد، نام دیگر داراب جرد است و هم گفتهاند نام دهکدهیی در خراسان است، رک: یاقوت حموی، معجم البلدان، ج ۴، چاپ مصر، ۱۹۰۶ میلادی، ص ۴۷٫- م.
ترجمه الطبقات الکبری ،ج۱،ص:۴۳۲
(۱)
برگرفته از کتاب طبقات الکبری نوشته: ابن سعد، محمد بن سعد ترجمه: محمود مهدوی دامغانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *