حوادث، وقایع، هجرت، غزوه ها, سیره عملی و رفتاری

سیره رسول الله ابن هشام – مسجد ضرار

هنگامی که رسول خدا عازم سفر تبوک بود جمعی از منافقین بنزد آن حضرت آمده گفتند: یا رسول اللّه ما برای شبهای سرد زمستان و اوقات بارانی و کسانی که مبتلا بدردی هستند و نمی توانند بمسجد شما حاضر شوند مسجدی بنا کرده ایم و میل داریم بدان مسجد بیائی و نمازی در آن بخوانی، رسول خدا (ص) فرمود: من اکنون در جناح سفر هستم و اگر انشاء اللّه از این سفر بازگشتیم بدانجا خواهم آمد.
هنگامی که رسول خدا (ص) از تبوک باز گشت و به «ذی اوان» که فاصله اش با مدینه یک ساعت از روز بود رسید خبر بنای مسجد مزبور و اجتماع منافقین در آنجا بسمع آن حضرت رسید، رسول خدا (ص) مالک بن دخشم و معن بن عدی یا برادرش عاصم بن عدی را خواست و بآنها فرمود:
بسوی این مسجدی که اهلش ستمکارند بروید و آنرا ویران کرده و بسوزانید آن دو بسرعت بدنبال این کار رفته و هم چنان که منافقین در آن بودند آنرا آتش زده ویران کردند و منافقین نیز که چنان دیدند از آنجا متفرق شدند، و خدای تعالی نیز آیه ذیل را در این باره نازل فرمود:
«آن مردمی که مسجدی برای زیان باسلام بر پا کردند و مقصودشان کفر و عناد و تفرقه میان مومنین بود …» تا بآخر داستان [(۱)].
و بانیان مسجد مزبور دوازده نفر بودند بنامهای: خذام بن خالد، و ثعلبه بن حاطب، و معتب بن قشیر، و ابو حبیبه بن ازعر، و عباد بن حنیف، و جاریه بن عامر و دو پسرش: مجمع و زید، و نبتل بن حارث، و بخرج، و بجاد بن عثمان و ودیعه بن ثابت [(۲)].
______________________________
[(۱)] سوره توبه آیه ۱۰۷ به بعد.
[(۲)] ابن هشام در اینجا بمناسبت جاهائی را که رسول خدا (ص) در سفر تبوک نماز در آنجا خواندند و بمسجد معروف شد نقل می کند، سیره ج ۲: ۵۳۰٫
زندگانی محمد(ص) ،ج ۲،ص:۳۳۵
(۱)
برگرفته از کتاب زندگانی محمد (ص) پیامبر اسلام: ترجمه سیره النبویه نوشته: ابن هشام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *