بعثت و رهبری، حاکمان زمان, ولادت، از کودکی تا بزرگسالی

سیرت جاودانه پیامبر – مهمانداری و بخشندگی عرب پیش از بعثت

این تنها مسالهای بود که ابو سفیان در درستی دین خود بدان استدلال کرد.
او به کعب بن اشرف گفت:
آیا دین ما نزد خداوند دوستداشتنیتر است یا دین محمّد و یاران او؟
به نظر تو، کدام یک به حق نزدیکتر است؟ ما شتران برجسته کوهان اطعام میکنیم و به جای آب، شیر میدهیم و تا باد میوزد، غذا میدهیم.
______________________________
(۱). الشعر و الشعراء، ۳۳۴٫
سیرت جاودانه ،ج۱،ص:۱۷۰
ابن اشرف پاسخ داد: شما بیشتر از آنان در مسیر هدایت هستید. «۱»
در حقیقت این کار برای عرب فضیلت به شمار نمیرود، مگر اینکه بذل و بخشش آنان ناشی از ایمان عرب به الگوهای برتر باشد که انسان را به این کار وامیدارد یا ناشی از عواطف و احساسات پاک انسانی که سرچشمه آنان رویای نیاز دیگران و تعامل با آنان است. چنان که فرد را بدون خواهش دیگران یا انگیزش خاص به بذل و بخشش وامیدارد. در حالی که انگیزه عرب جاهلی غالبا دوری از ننگ و عار، پرهیز از هجو شاعران، مشهور نشدن در منطقه به لئامت و خاست و حفظ آبرو و حیثیت خویش، یا به امید خوشنامی یا آرزوی رهبری قبیله یا رقابت با دیگران بوده است. شواهد ما، در این باره فراوان است و به موارد اندک خلاف آن اعتنا نمیشود. زید الخیل، یکی از معروفان عرب که در شهرت و ریاست همتای حاتم طائی بود، وقتی خواست به کسی چیزی بدهد، او را وعده کرد که پس از انجام عملیات غارتگری خواستهاش را برآورده خواهد کرد، لذا هنگامی که بنی نمیر را غارت کرد، یک صد شتر از آنان به چنگ آورد، همه را به آن فرد داد. «۲» میدانیم که غارتگری به معنی قتل و کشتار مردان، زنان، کودکان و پیران، و اسارت آنان و چیرگی بر اموال مردم و هدر دادن آبروهاست.
برگرفته از کتاب سیرت جاودانه ترجمه الصحیح من سیره النبی الاعظم نوشته علامه سید جعفر مرتضی عاملی ترجمه دکتر محمد سپهری

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *