بعثت و رهبری، حاکمان زمان, ولادت، از کودکی تا بزرگسالی

سیرت جاودانه پیامبر – دعای ابراهیم در مورد کعبه

ابراهیم (ع) ملاحظه کرد که خداوند خانهاش را در سرزمینی قرار داده که زندگی در آن دشوار و بسی سخت است. از اینرو از خداوند خواست
رَبَّنا إِنِّی اَسْکَنْتُ مِنْ ذُرِّیَّتِی بِوادٍ غَیْرِ ذِی زَرْعٍ عِنْدَ بَیْتِکَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنا لِیُقِیمُوا الصَّلاهَ فَاجْعَلْ اَفْئِدَهً مِنَ النَّاسِ تَهْوِی إِلَیْهِمْ وَ ارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَراتِ لَعَلَّهُمْ یَشْکُرُونَ. «۲»
______________________________
(۱). نهج البلاغه، خطبه ۱۹۲؛ ر. ک: تفسیر نور الثقلین، ۱/ ۱۲۶- ۱۲۹؛ اخبار مکّه، ۱/ ۳- ۳۰؛ البرهان فی تفسیر القرآن، ۱/ ۳۰۰٫
(۲). ابراهیم (۱۴): ۳۷٫
سیرت جاودانه ،ج۱،ص:۱۷۵
پروردگارا؛ من (یکی از) فرزندانم را در درّهای بیکشت، نزد خانه محترم تو، سکونت دادم. پروردگارا؛ تا نماز را بپا دارند، پس دلهای برخی از مردم را به سوی آنان گرایش ده و آنان را از محصولات (مورد نیازشان) روزی ده، باشد که سپاسگزاری کنند.
دعای ابراهیم اجابت شد و مکّه قبله همه آرزومندان گردید.
برگرفته از کتاب سیرت جاودانه ترجمه الصحیح من سیره النبی الاعظم نوشته علامه سید جعفر مرتضی عاملی ترجمه دکتر محمد سپهری

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *