حوادث، وقایع، هجرت، غزوه ها

ذکر رفتن به بدر به حرب ابو سفیان

راویان معتبر و مورخان پاکیزه سیر روایت کرده اند که قریش را عادت چنان بود که
______________________________
(۱)- الحشر ۵۹/ ۹٫
آثار احمدی، استرآبادی ،ص:۱۹۱
هر سال در اول ذی الحجه الحرام تا ده روز مردم از اطراف بلاد عرب از دور و نزدیک در بدر جمع می شدند و سودا و معامله چندان می کردند که در سالی آن مقدار معامله در شهر نمی شد و چون در سال گذشته در ذی الحجّه ابو سفیان غلبه بر مسلمانان کرد و شکست بر اهل اسلام افتاد با وجود چندین جفا که به حضرت مصطفی- صلّی اللّه علیه و آله- رسیده بود وعده نمود که در سال آینده در همین موضع حرب خواهیم کرد تا مردم تماشا نمایند که دولت که را یاری می دهد و نکبت کدام را بر خاک خواری می افکند، و پیغمبر- صلوات اللّه علیه و آله- قبول نموده بود که در موعود حاضر گردد و این خبر در بلاد عرب منتشر گردید، بعضی مردم به جهت تماشا و بعضی برای معامله و سودا روی به بدر نهادند. آن حضرت اصحاب را فرمود که کارسازی کنید که به وعده خود وفا کنیم و متوجه بدر شویم، مردم رسول اللّه به کارسازی مشغول شدند.
ابو سفیان چون واقف گردید خواست که مکری کند و مسلمانان را از روی مکر و فریب بترساند تا از مدینه بیرون نیایند و خلاف وعده از جانب پیغمبر افتد. در این ولا آن پلید مردود یعنی: نعیم بن مسعود از مدینه به رسم تجارت به مکه آمده بود و به ابو سفیان خصوصیت و محرمیت تمام به ظهور می رسانید. ابو سفیان با نعیم سبط شیطان راست آمد که او را به مدینه فرستد تا مردم را بترساند و از بیرون آمدن پیغمبر از مدینه پشیمان گرداند.
القصه نعیم سر خود را بتراشید به این بهانه که به زیارت کعبه رفته بودم. چون به مدینه رسید زبان به ستایش ابو سفیان بگشود و کثرت و عدّت لشکر او را به اهل اسلام تقریر می نمود و اراجیف در میان مردم پدید آمد. علی- علیه السلام- کس دوانید و نعیم را به مجلس حضرت رسالت پناهی آورده احوال لشکر ابو سفیان پرسید. نعیم گفت: از اطراف و جوانب لشکر بر او جمع شده اند که پایان ندارد و داعیه دارد که در موسم حج بر سر مردم مدینه آید، شما را مصلحت نیست که از مدینه بیرون روید و با ایشان مقاتله و محاربه نمائید، مبادا که غالب شوند و کسی را از شما زنده نگذارند. این می گفت و از گفتارش و از رخسارش آثار کذب ظاهر بود و از افعال انفعال آثارش
آثار احمدی، استرآبادی ،ص:۱۹۲
علامات خلاف لایح و باهر. خواص اصحاب تکذیبش نمودند. آن حضرت فرمود: ما توکل به حضرت خداوند نمودیم و به جانب دشمن به موجب وعده متوجه گردیدیم اگر ابو سفیان بیاید معلوم خواهد شد که مهم به کجا می رسد و ظفر از جانب حق که را روی می دهد، و حال آنکه ای نعیم! سخن تو دروغ است و گفتار تو به غایت بی فروغ. و آن حضرت در همان مجلس لوای خاصه خود را به علی- علیه السلام- داد و از مدینه بیرون آمد و فرمود که اگر هیچ کس با من بیرون نیاید به اتفاق برادرم- علی- می روم تا به موضع بدر برسم و به وعده خود وفا کنم. اللّه معنا و حافظنا و ناصرنا. آثار احمدی، استرآبادی ۱۹۲ ذکر رفتن آن سرور به بدر به حرب ابو سفیان و تخلف نمودن ابو سفیان از وعده خویش از بیم مسلمانان ….. ص : ۱۹۰
ا مسلمانان از استماع سخنان نعیم غمگین گردیدند و جهودان و منافقان مسرور گشتند. پس حضرت علی- علیه السلام- به یاران گفت: شما همراه پیغمبر باشید و مهم محاربه و مقاتله را به ما گذارید. مسلمانان چون این سخن بشنیدند قوی دل گردیدند و مردانه وار متوجه خدمت خیر الانامی شدند و ران و رکاب پیغمبر را بوسه دادند و التماس نمودند که لحظه ای عنان کشیده دارید و درنگی توقف فرمائید. پس به یک بار مسلمانان به خانه های خود درآمدند و اسلحه برداشتند و دوان دوان خود را به خدمت پیغمبر رسانیدند. آن حضرت عبد اللّه رواحه را امارت مدینه داد و خود با هزار و پانصد مرد روی به راه نهاد. بیت:
قوی دل کرد حیدر اهل دین رابه قصد خصم مالید آستین را
برون شد بیم از دلهای اصحاب ز جا جنبید لشکر همچو سیلاب آن حضرت با لشکر ظفر پیکر منزل به منزل و مرحله به مرحله خرامان می آمد تا در اول ماه ذی قعده به موضع بدر رسید و هشت روز آنجا توقف نمود. مسلمانان مال تجارت بسیار همراه برده بودند، خرید و فروخت کردند و نفع کامل یافتند. خبر آمدن آن سرور به اطراف بلاد عرب رسید و خلاف وعده نمودن ابو سفیان بر عالمیان ظاهر گردید. ابو سفیان از مکه بیرون آمده بود، از خبر بیرون آمدن مسلمانان واقف گردید و دلیری ایشان بر او ظاهر شد، بترسید و به هر بهانه و وسیله بازگردید. بهانه آنکه امسال
آثار احمدی، استرآبادی ،ص:۱۹۳
گرانی است و لشکر کشیدن میسّر نیست اما مردم مکه تکذیبش کردند و مردم تجّار و تماشا کن در مذمتش زبان گشودند. بیت:
دو منزل رفت دیگر بازگردیدبساط کینه جوئی درنوردید
به ادبار مخلد نحس ملعون خلاف وعده کرد و گشت مطعون و اصحاب آن سرور زبان تعرض دراز کردند و انواع کنایات از نظم و نثر به ظهور رسانیدند و مضمون یک بیت از آن این است، بیت:
به سوی بدر پی وعده آمدیم ولیک به عهد خویش وفائی نکرد بو سفیان

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *