از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

اشعار ولادت حضرت محمد (ص) – چون ربیع آمد میان شد صد هزاران نوبهار

چون ربیع آمد میان شد صد هزاران نوبهار
گوئیا باغ جنان در این جهان شد برقرار

این همه نور خدا نور هدى گشته مبین
لَلْعجب نبود خدا امّا خدائى آشکار

هرطرف بینم جنان اندر جنان اندر جنان
بلبلان در نغمه دستان هزار اندر هزار

باغ رضوان شد جهان یا گشته او دار السّلام
بشنوم از بس صلاه و بس سلام بى شمار

فرش شد عرش برین یا عرش آمد بر زمین
بس در آن بینم ملائک بس ندا از کردگار

للعجب در کعبه بینم آسمان چارمین
همچو بیت اللّه معمور است گشته نور دار

طُرفه بینم در زمین چون آسمان بس آیتى
بهر رجم جنّ و شیطان بس شراب پر شرار

کوثر آمد در زمین یا شد رحیق و سلسبیل
یا که طوبى آمده با این همه حسن و وقار

یا به چرخ چار مستى یا زمین شد آفتاب
روز روشن صد چو شمس و لیل بهتر از نهار

در همه عالم چو طیب از طیبه اندر هر مشام
هوشیار آورده مستان ، مست کرده هوشیار

این همه نبود ولى در کعبه گردیده عیان
روى احمد بوى احمد سرو او آمد به بار

از اَحَد یک جلوه گر احمد چو آمد در وجود
دیگر از او هر که شد در هستى خود نامدار

ممکنى ذات است لکن جلوه او واجبى است
درکمال و در جلال از او بُوَد با اقتدار

چون زاحمد میم ممکن رفت ، باشد او اَحَد
یعنى او در عین امکانى چو واجب جلوه دار

یک گل احمد آمد و شد در زمین و آسمان
بس گل و گل رو و گل بو گلرخانِ بى شمار

نیست جنّت در جهان لیک از جمال احمدى
عرش و فرش و باغ و جنّت جمله گشته لاله زار

گلعذارانش به هر طَرْف جهان بى شِبه و مثل
هریکى اندر جهان احمد نما آئینه وار

یک گل احمد نما حیدر لقب بُد مرتضى
آن نبىّ و این ولىّ ، شد امر آن زین پایدار

شد از این گل یازده گل همچو او در حسن و خو
احمدى رو احمدى بو جملگى احمد مدار

بودِ هریک در جهان چون بودِ احمد آمده
تاکنون شد ختمشان بر مهدى احمد عُذار

همچو احمد در کمال و در مثال و در مقال
اسم احمد رسم احمد دینش از او بر قرار

یک گل از احمد بُوَد زهراى اطهر آنکه او
روح احمد بود و وصفش همچو احمد بى شمار

نور احمد مى نمود از خود به صبح و ظهر و شام
با سه رنگ نیک مى کردى نمایان در نهار

بین چه بس کوچکتر از ایشان گل او در جهان
از سلیل فاطمى همچون ستاره در شمار

هریکى هرجا به فضل و حُسن و قدر و جاه خود
احمدى خو احمدى بو همچو انجم جلوه دار

بین کزین گل اسم احمد بس چه محمود و پسند
فرشیان چون عرشیان از فضل او قدسى مدار

اهل عرفان اهل ایمان اهل قرآن در جهان
خوى احمد بوى احمد کردشان احمد شعار

انبیا از مِهر او بس با شرافت آمدند
خلعت و تاج رسالت زو به آنها استوار

جمله کرّوبیان از بهر او در خدمتند
روح املاکند بهر آل او خدمتگذار

مهر او و آل او در هر وجود آمد وجود
نام او شد با شرف جان و دلش شد روح دار

خوى اسلامش ببین بر اهل دل توأم چو شد
بوى حق از خوى هریک کرده حق را پایدار

نیست کوثر در زمین لیکن ز لعل احمدى
همچو کوثر در قلوب اهل دل همچون بهار

سلسبیل از باغ جنّت نامده اندر زمین
لیک مِهر احمدى بِهْ ز آب حَیَوان خوشگوار

سرو طوبى هست در خُلد بَرین زیبا مَکین
لیک در بستان احمد رشک طوبى صدهزار

مرکز خورشید عالم هست چرخ چارمین
خوانده احمد را خدا وَالشَّمس برگیر اعتبار

عرش حق در فوق املاک است او را مستقرّ
گوشوارِ عرش از احمد به فرش آمد قرار

عرش ناید در زمین لیکن زاحمد بس ولى است
زائرش گردد چو عرش زائر پروردگار

بیت معمور خدا باشد به چارُم آسمان
ز سلیل احمدى هر مرقدى معمور وار

بین به طیبه بارگاه قدس احمد بس جلیل
مظهر حق نور مطلق در نهان حشمت مدار

فرش گر بر عرش ناز آرد سر او زین بارگاه
مهر صاحب بارگه در عرش آورد افتخار

دیگرا بین پرتوى درگوشه اى از آفتاب
کى شود تشریف داد او را به قرص نوردار

عرش آمد در وجود از تابش احمد به نور
پس بود او پرتوى از نور احمد پایدار

دیگرا هر وحى حقّ بر احمد و بر آل او
اوّل آمد پس به هر عالم بیابد انتشار

روح و جبریل و ملک بر احمد آید فوج فوج
با صلاه و با سلام و با ثناءِ بى شمار

حاصلا هرجا که احمد شد مکین از عرش و فرش
فخر باشد بهر او بر هرکجا در اعتبار

بنگرا اندر نجف بین کربلا و طوس را
بهر افواج ملائک مستدام آنها مزار

در همه الطاف و اکرامات حق هر صبح و شام
هم نداهایش در آنها جملگى بین عرش وار

این همه اوصاف عرشى بهر این انوار حق
هست بهر کربلا چندین هزار اندر هزار

بنگرا اى صاحب فضل و کمال و عقل و فکر
کربلا را تا کجا بر هرکجا هست افتخار

در سه شب در سال باشد مصدر فیض از خدا
زین سبب دارند بر دیگر زمانها اقتدار

نیمه شعبان و دیگر سوّم از شبهاى قدر
هرشب جمعه روایت گشته اینها از کُبار

مصطفى و انبیا و اوصیاء خود تمام
کربلا آیند با جمع ملائک بى شمار

فیض از حق مى شود آنجا عطا در این زمان
بهر آن آیند اینجا اولیا پروانه وار

شرح فضل کربلا از فضل سبط مصطفى
مى نگنجد در رقم بر مختصر شد اقتصار

برخدا آور دعا بر مهدى آور التجا
تا رسى ایمانیا باب ملائک افتخار

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *